پاى بر چرخ نهد هركه ز سر مىگذرد / 1 / 473 پير پيمانه‌كش ما كه روانش خوش باد / 1 / 512 پير ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت / 2 / 642 پير ميخانه چه خوش گفت به دردكش خويش / 1 / 241 تاج شاهىطلبى گوهر ذاتى بنماى / 3 / 453 تا در طلب جوهر كانى كانى / 2 / 206 تا ز ميخانه و مى نام و نشان خواهد بود / 2 / 341 تا صد هزار خار نمىرويد از زمين / 1 / 242 تا صورت و پيوند جهان بود على بود / 2 / 274 تا كى اى گوهر يك دانه روا خواهى داشت / 1 / 595 تا نگردى آشنا زين پرده رمزى نشنوى / 3 / 791 تسبيح و خرقهء لذت مستى نبخشدت / 1 / 282 تعالى اللّه زهى كه با هركس صفاتى يافت / 1 / 86 تغرب عن الاوطان فى طلب العلى / 4 / 731 تو چه دانى زبان مرغان را / 1 / 411 تو خانقاه خرابات در ميانه مبين / 1 / 483 توشه برداريست بهر منزل فرداى تو / 1 / 764 تو مگر بر لب آبى به هوس بنشينى / 1 / 438 جام مى و خون دل هريك به كسى دادند / 2 / 139 جاى من دير مغان است مروّح وطنى / 1 / 184 جز آستان توام در جهان پناهى نيست / 1 / 752 جنت اهل حقيقت به حقيقت اين است / 1 / 215 چرخ با اين اختران نغز و خوش زيباستى / 2 / 185 چنان كن يا رب از اهل جهان بىملتمس ما را / 1 / 352 چندان بود كرشمه و ناز سهى قدان / 1 / 594 چند گويى اى مذكر شرح دين ، خاموش باش / 1 / 664 چنين شخصى ز آب و گل كه ديده / 1 / 359 چو غنچه گرچه فرو بسته است محفل علم / 1 / 200 چون شوم خاك رهش دامن بيفشاند ز من / 2 / 481 چون نالهء بلبل ز پى گل شنوى / 1 / 27